تبلیغات
مرا عهدیست با جانان ... - محاسبه (۱)

محاسبه (۱) [عمومی , ]     یکشنبه 18 دی 1384

پنج‌شنبه هفته پیش باز یه کار بد کردم. صفا خونه نبود و من داشتم اتاق رو مرتب می‌کردم. صفا یه دفتر داره که توش خلاصه‌ای از مطالب کتاب‌ها و برداشت‌هاش رو می‌نویسه، من هم هر وقت که فرصت داشته باشم می‌خونم و استفاده می‌کنم. این با اجازه خودشه. ولی یه دفتر دیگه هم داره به اسم یادداشت‌های روزانه. که گه‌گاهی توش می‌نویسه. البته من هم دارم و قبلاً هم با هم قرار گذاشته بودیم که این یادداشت‌ها رو ادامه بدیم.

خلاصه اون روز دفتر یادداشتش رو دیدم و به‌هوای اینکه همون دفتر خلاصه‌هاست یه ورقی زدم. ولی ....... ولی دیگه هر کار کردم نتونستم بگذارمش کنار! به خودم گفتم که کار زشتیه، ولی جواب دادم اشکالی نداره، بعد بهش می‌گم. حتماً مثل همیشه من رو می‌بخشه! خلاصه نشستم و خوندمش. با مال من از زمین تا آسمون فرق داشت. من همش نوشته بودم که امروز رفتیم فلان‌جا، دیروز این‌کار رو کردیم، یا حداکثر یه تحلیل آبکی از چندتا عمل سطحی. ولی دفتر صفا یه "محاسبه" کامل بود! نکته به نکته و کوتاه نوشته بود. مثلاً اینکه:

      - چرا از صبح که خونه بیرون رفتی به این فکر نکردی که برای چی داری می‌ری و از خدا کمک نخواستی که روزت رو مبارک کنه و بهت توفیق عمل به دستوراتش رو بده

       - یا دیشب همش خواب اعمال روزمره و سطحی روزم رو می‌دیدم، ‌چرا قبل از خواب یه چند آیه از قران نمی‌خوانی تا با این فکرهای آشفته و بی‌اهمیت نخوابی

       - یا دکتر ... امروز معذرت خواست که فرصت نکرده برای فلان‌کار با ما مشورت کنه.

       - یا سمای عزیز فلان کار رو کرد و چقدر لطف داره به من، یاددت باشه که به مهربانی‌هاش عادت نکنی و قدرش رو بدونی ......

یه مقایسه‌ای با دفتر خودم کردم. چقدر من سطحی‌ هستم.

وقتی صفا اومد خونه بهش گفتم، فکر کنم یک‌کم ناراحت شد ولی مثل همیشه زودی من‌رو بخشید. اما این قضیه باعث شد در این مورد و لزوم محاسبه کارهامون بحث کنیم. صفا می‌گفت (یادم نیست گفت کدام امام فرمودند): از ما نیست کسی که در روز به محاسبه کارهای خودش رو نپردازد.

بقیه‌اش رو هم برای اینکه هیجان‌انگیز بشه! توی پست بعدی می‌گم که چه تصمیمی گرفتیم و برنامه‌مون برای این کار چیه. شما هم اگه وقت داشتین به این مسأله فکر کنین! :)

 

این حدیث هم از قول امام محمد باقر (ع) به مناسبت شهادتشون و با امید شیعه واقعی شدن:

منتحلین و منتسبین به تشییع به مجرد دوستی ما اکتفا می‌کنند، در حالیکه به خدا شیعه ما نیست مگر کسی که عمر به تقوی و عمل گذراند. پس باید که اهل تقوی و عمل برای مثوبات اخروی باشید. سوگند به خدا که تقرب جز به طاعت حاصل نگردد. مطیع خدا دوست ماست و عاصی به درگاه او دشمن ما، و کسی دوستی ما را جز به عمل و ورع نیابد.

نوشته شده توسط سما در ساعت 10:01 ق.ظ | نظرات : | لینك مطلب

مطالب گذشته ...

صفحات ...


منوی اصلی ...

صفحه اول وبلاگ       تماس با من       کوتاه درباره من


موضوعات ...


لینکستان...
لوگوی من



جستجو ...

از خودم بپرس یا برام پیغام بگذار:


آمار وبلاگ ...

امروز :

بازدید های امروز :

بازدید های دیروز :

كل نظرها :

كل بازدید ها :

نظرسنجی ...


eXTReMe Tracker $2.95 a month web hosting